billerbeck Schweiz AGBrühlmattenstrasse 10 · 5525 Fischbach-Göslikon · Tel. +41 56 619 54 00 · Fax +41 56 619 54 55 · info##at##dauny.com

Productzoeker

Productzoeker

Wat zoekt u?

Eidereenden

Eidereenden leven in de onherbergzaamste gebieden op aarde.

Eidereenden leven in de onherbergzaamste gebieden op aarde. Omgeven door bitter koude poolstormen moeten de jonge, naakte kuikens zien te overleven. Toch hebben deze jonge vogels het in vergelijking met andere goed getroffen. Ze zitten namelijk in een lekker warm nest, dat de moedereend met dons uit haar eigen borst heeft bekleed. Deze borstdonspluizen zitten aan elkaar geklit, zodat de wind ze niet kan wegwaaien. Het dons weegt twee keer niks en heeft oneindig veel fijne haartjes. Deze haartjes sluiten de koude lucht in, verwarmen deze en ontwikkelen op die manier een uniek slaapklimaat.

Wie weleens eiderdons in zijn handpalm heeft gehouden, staat versteld over het sympathieke gevoel dat dit verbazingwekkende materiaal onmiddellijk op de huid teweeg weet te brengen. De oogst is zeer klein en varieert naarmate het broedgedrag van de eidereenden. Het wordt handmatig geoogst en principieel uitsluitend uit reeds verlaten nesten.

«In IJsland is het verzamelen van eiderdons een van de oudste en waarschijnlijk ook de meest subtiele bezigheid in de landbouw. Het is eerder een cultiveren dan boeren.Wij zorgen voor de eidereenden, letten op dat zij ongestoord blijven en wij beschutten ze tegen roofdieren».
Arni Snaebjörnsson, IJslandse landbouworganisatie

Eiderdons, waardevoller dan goud
Eiderdons is een uiterst uniek, zeldzaam luxueus „eerste klas product” van de natuur. Het is een geschenk van de pooleenden aan de bewoners van de poolcirkel. Het is de dank van in het wild levende dieren aan de mensen met wie zij een leefgemeenschap vormen. Het is iets unieks.

Eidereenden leven ergens ver weg in de felle vrieskou van de Poolzee. Ze zijn zeer schuw, leggen echter gedurende de tijd dat ze eieren leggen hun schuwheid voor de mensen voor een korte periode af.Niet voor alle mensen, maar alleen voor de mensen van een bepaalde famile, de familie die al voor hun moeder zorgde.Wat betekent zorgen? De „gastfamilie”, die uit mensen bestaat, bereidt de nestbouw van de eidereenden, die hen ieder jaar bezoeken, zorgvuldig voor. Kuilen of niet meer gebruikte autobanden worden met hooi bekleed. Iedere eidereend neemt een van de nesten in zijn bezit. Door het hormoonproces tijdens de rui zit hun buikdons nog zeer los. Dit dons is in de koude hel tussen de ijsbergen en de vulkanen volmaakt gerijpt. Door het uittrekken van de veren verandert de eend het nest van hooi in een weldadig donsparadijs, klaar om de eieren te ontvangen. Rondom deze wereld vol vrede loert echter de dood. Op de rotsen en bomen zitten de hongerige zeeadelaars, ergens in de duisternis zie je donkere schaduwen van vossen, die op de loer liggen. Eieren en jonge eenden zijn voor hen een Godsgeschenk.
De boer zal daarom de koude nachten met het geweer in de aanslag op zijn knieën doorbrengen.Maar hij verdedigt de eidereenden kinderen niet alleen met het geweer.
Als de eendenmoeders hun nesten verlaten om te drinken, vervangt hij het vochtige dons zorgvuldig door nieuw hooi. Vocht laat de eieren verrotten.
Door de symbiose mens-dier ontstaat er iets unieks. De biografieën van bepaalde eendenfamilies zijn eng verbonden met de levensloop van bepaalde boerenfamilies. Dat is net zo uniek als de kwaliteit van dit dons.
Het verschil met ander dons is dat de separate veertjes niet losjes aan elkaar hangen, maar ze klonteren samen, zodat ze door de wind niet weggewaaid worden. In heel hun bestaan zijn ze een antwoord op de bittere kou en wie een van deze aan elkaar gekleefde eiderdons veertjes in de hand neemt, beleeft iets magisch. Er ontwikkelt zich meteen een zacht warmtegevoel dat de huid mild stimuleert, alsof je moederliefde voelt.
In dit mysterie worden de eendjes geboren. En de dag komt, waarop de eendenfamilie naar het water waggelt en de „huisdieren” zich weer in schuwe wilde dieren veranderen. Wat ze achterlaten is een kostbaar geschenk aan hun gastheren en beschermers: kleine nietige hoopjes van het kostbaarste dons. De boer verzamelt ze gram voor gram en brengt ze naar een verzamelplaats. Het dons is door uitwerpselen , hooi en zand verontreinigd. Het reinigingsproces verlangt naar ervaren menselijke handen en duurt vele uren. De grootte van de oogst varieert van jaar tot jaar en daardoor ook de prijs op de wereldmarkt. Dat is te vergelijken met een ander zeldzaam natuurproduct, de truffels.

Je kunt met recht zeggen:
Deze kostbaarheid van de natuur is waardevoller dan goud.